Plan
Do dziś przetrwała architektura szczecińskiej willi Lentza oraz duża część wystroju jej olśniewających przepychem wnętrz. Regularny, zbliżony do kwadratu rzut fabrykanckiej rezydencji nawiązuje do typu budowli stworzonego w okresie renesansu przez Andreę Palladia i twórczo rozwiniętego w XIX w. przez architektów tworzących w kostiumie neorenesansowym, takich jak Gottfried Semper. Wzniesiona przez tego ostatniego twórcę w 1839 r. Villa Rosa w Dreźnie była budynkiem o rzucie zbliżonym do kwadratu, zwartej, kubicznej bryle i wnętrzu, w którym znaną z willi palladiańskich centralną rotundę zastąpiono oświetlonym przez przeszklony strop ośmiobokiem. Pomysł ten stał się źródłem inspiracji dla wielu późniejszych architektów, zwłaszcza wywodzących się ze szkoły drezdeńskiej. W projektowanych przez nich willach, symetrycznie rozmieszczone pokoje, skupione są wokół czworobocznego, dwukondygnacyjnego, oświetlonego z góry hallu. Taki sposób konstruowania planu budowli wiele zawdzięcza myśli Nicolasa Duranda - francuskiego teoretyka architektury z pocz. XIX w., który zalecał opierać rzut i bryłę budynku na siatce modułów - kwadratu, koła sześcianu i.t.d. Nie mniej ważnym źródłem inspiracji stały się odkryte w Pompejach rzymskie domy atrialne - łączące w sobie splendor i zbytek z wygodą.