Pokój śniadaniowy
Do pokoju śniadaniowego wejść możemy z garderoby, z sypialni pana domu lub z hallu. I tak zjawiali się tu kiedyś mieszkańcy willi, żeby wspólnie zjeść pierwszy posiłek ? śniadanie. Zajmująca całą szerokość pokoju arkada o spłaszczonym łuku oddziela w nim płytką wnękę, za którą znajduje się wielkie, zwrócone na północ okno i wejście na duży prostokątny taras nad podjazdem. Tu, patrząc na ogród, można było zjeść posiłek w pogodne lub upalne dni.
Podobnie jak jadalnia na parterze, także pokój śniadaniowy ma wystrój w stylu północnego renesansu, wykonany z ciemnego bogato rzeźbionego drewna. Jednak formy wysokiej boazerii, masywnych drzwi ujętych w portale, obramienia arkady i okładziny stropu są tu nieco skromniejsze i bardziej płynne, co harmonizuje z kształtem samego pokoju o wyokrąglonych narożnikach. Z tą płynnością kształtów współgra też usytuowanie wąskiego, wkomponowanego w narożnik pokoju kredensu.
Wystrój uzupełniały nieistniejące dziś obicia ścian z wzorzystych dekoracyjnych tkanin. Mimo bogactwa dekoracji charakter pokoju śniadaniowego jest dużo bardziej ?intymny? od pompatycznych sal na parterze willi. Pomieszczenia parteru służyły bowiem przede wszystkim reprezentacji, podczas gdy pokoje na piętrze ? wygodzie mieszkańców domu.