Sala teatralna
Sala teatralna zajmuje dzisiaj cały frontowy trakt na parterze willi Lentza i jest pomieszczeniem powstałym w roku 1950, wkrótce po zainstalowaniu się w budynku ?Pałacu Młodzieży?. Połączono wówczas trzy pomieszczenia ? przyległy do sieni pokój pana, przyległy do hallu salon i sąsiadujący z bawialnią pokój pani, tworząc jedno wnętrze przeznaczone na występy artystyczne i zebrania. Wyburzono ściany dzielące pokoje, zlikwidowano prawie w całości ich dekoracyjny wystrój, podniesiono podłogę, tworząc amfiteatralna widownię i zbudowano scenę w głębi dawnego pokoju pani.
Pierwotnie pokój pana i pokój pani były tak zwanymi pokojami dziennymi, gdzie gospodarze domu spędzali czas w ciągu dnia, oddając się swym codziennym zajęciom. Salon natomiast był najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniem mieszczańskiego domu, także willi Lentza, miejscem, gdzie odbywały się bale i większe zebrania towarzyskie.
Z dawnego wystroju tych trzech pomieszczeń zachowało się niewiele. Przede wszystkim są to portale i drzwi w ciemnym drewnie, dość skromne w dawnym pokoju pana, okazałe pomiędzy salonem a hallem i szczególnie piękne w dawnym pokoju pani (portal ozdobiony filarami o cekinowym ornamencie i potężnym gzymsem z wielkim tondem pośrodku). Zachowała się też część dekoracji dawnego salonu, mianowicie dębowa okładzina wnęki, w której mieszczą się w wielkie półkoliście zamknięte i rozdzielone kolumnami okna. Ponad nimi potężne konsole podtrzymują szeroki profilowany gzyms.
Dekoracja wnęki i równie okazały portal płycinowych drzwi prowadzących do hallu, pozwalają przypuszczać, iż również sufit salonu dekorowany był drewnianą rzeźbioną okładziną.