Sypialnia pani i córki
Wspólna sypialnia pani domu i niedorosłej córki państwa Lentzów umieszczona jest od frontu willi. Oświetla ją wielkie trójdzielne okno, którego środkowa część to jednocześnie drzwi na balkon pomiędzy masywnymi parami kolumn fasady budynku.
Sypialnia wystylizowana jest na wnętrze barokowo-rokokowe, nawiązujące wyglądem i nastrojem do osiemnastowiecznego buduaru. Barokowe w charakterze są trzy pary wysokich drzwi, zwieńczonych masywnymi przerwanymi naczółkami z wazą pośrodku.
Ornamenty rocaille oplatają natomiast płyciny boazerii i białą stiukową dekorację fasety sufitu. Do sentymentalnego repertuaru rokokowej dekoracji należą też główki amorków zdobiących fasetę i przedstawienie pary całujących się gołąbków w zwieńczeniu biało-niebieskiego kaflowego pieca.
Cała dekoracja pokoju ma pogodny jasny ton kolorystyczny. Nawet drewno drzwi, portali i boazerii ma rudawy odcień, dużo jaśniejszy od brunatnej, prawie czarnej, barwy stolarki pozostałych pomieszczeń. Dominuje jednak biel stiuków i pieca, którą uzupełniały zapewne jasne barwy tkaniny lub tapety na ścianach.